Waarom worden mensen boos? Het antwoord is niet wat je denkt

Het overkomt iedereen. Je slaat de lunch over, de vergadering sleept zich voort, de middag komt nooit ten einde en zonder het te beseffen word je nerveuzer dan normaal. Het kleinste verkeerde woord vind je dan al vervelend, de kleinste moeilijkheid lijkt enorm. De verklaring komt meestal meteen: "Ik heb honger, ik heb een suikercrash gehad. "

Nieuw onderzoek, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift EBioMedicine, vertelt een heel ander verhaal. En dat door mensen in het echte leven te observeren, niet in het laboratorium. De conclusie is even eenvoudig als verrassend: het is niet de daling van de glucose die de stemming doet kantelen, maar het moment waarop honger een sensatie wordt waarvan we ons bewust zijn.

Met andere woorden, het lichaam kan wel weinig energie hebben, maar als de geest geen honger registreert, blijft de stemming stabiel. Het onderzoek volgde vier weken lang gewone mensen in hun dagelijkse leven. Iedereen droeg een sensor die continu de bloedsuikerspiegel controleerde. Meerdere keren per dag werd hen via een applicatie gevraagd om aan te geven hoe hongerig of vol ze zich voelden en in welke gemoedstoestand ze zich op dat moment bevonden.

Er was geen opgelegd dieet, geen vast tijdschema. Gewoon normale dagen, met onregelmatige maaltijden, werk, onvoorziene gebeurtenissen en vermoeidheid. Juist hier kwam het meest interessante resultaat naar voren: glucosewaarden konden sterk dalen zonder dat de stemming ook maar enigszins veranderde. Irritatie trad pas op als mensen begonnen te zeggen: "Ik heb honger". "

Glucosewaarden alleen zijn dus niet genoeg. Je hebt het gevoel nodig. Dit verandert de manier waarop we naar hongergerelateerde prikkelbaarheid kijken volledig. Het is geen automatisch proces of een puur chemische reactie. Het is iets dat door ons bewustzijn gaat. Als honger op de achtergrond blijft, blijft de stemming stabiel. Als het zich manifesteert, komt de geest in actie. Dan wordt het fysieke signaal omgezet in een emotie.

Talloze eerdere onderzoeken hebben geprobeerd het verband tussen honger en stemming te begrijpen onder gecontroleerde omstandigheden, met gestandaardiseerde maaltijden en specifieke tests. De resultaten waren vaak tegenstrijdig. Sommige rapporteerden een sterk verband, andere helemaal geen effect. De observatie van het dagelijks leven heeft licht geworpen op deze paradox. Onze dagen zijn niet immers niet regelmatig. We slapen weinig, eten laat en bewegen onvoorspelbaar. En toch, te midden van dit alles, blijft één ding constant: als we honger hebben, verandert onze stemming.

Deze observatie wordt herhaald bij mensen met verschillende levensstijlen, lichamen en gewoonten. Het maakt niet uit wie je bent of hoe je leeft. Wat telt is dat deze honger ons bewustzijn bereikt. Deze ontdekking opent ook een aantal interessante denkpistes op het gebied van geestelijke gezondheid. Stemmingsstoornissen en stofwisselingsproblemen gaan vaak hand in hand. Een beter begrip van de rol van lichaamsbewustzijn zou kunnen helpen om beide te beheersen.

De uiteindelijke boodschap is eenvoudig. Het is niet ons lichaam dat aangeeft wanneer we honger hebben, maar de manier waarop we de signalen interpreteren. Honger wordt een emotie op het moment dat we het als zodanig herkennen. Luisteren naar je lichaam, zonder het te negeren of je er druk over te maken, kan je helpen om evenwichtigere dagen te hebben. Ook emotioneel.

(JS/©Greenme.it/Vertaling en bewerking: The Global Lifestyle/Illustratie: Icons8 Team via Unsplash)